Wijzigingen aan de arbeidsregelgeving van zeevarenden (MLC-verdrag)

Eerder kon U in onze nieuwsberichten lezen dat de Maritime Labour Convention 2006 (MLC-verdrag) op 21 augustus 2014 in België in werking is getreden. Daarna werd, onder impuls van Europese regelgeving, de Belgische wetgeving op een beperkt aantal vlakken aangepast. MLC 2006 bepaalt wereldwijde minimumnormen die het recht van alle zeevarenden op behoorlijke leef- en werkomstandigheden garanderen, ongeacht hun nationaliteit en ongeacht de vlag van het schip waarop zij werken.

Ondertussen zijn nieuwe aanpassingen aan de Belgische regelgeving aangebracht bij wet van 6 maart 2017 tot wijziging van de wet van 3 juni 2007 betreffende diverse arbeidsbepalingen en de wet van 13 juni 2014 tot uitvoering en controle van de toepassing van het Verdrag betreffende maritieme arbeid 2006 (B.S. 11 april 2017).

De nieuwe aanpassingen zijn ontstaan onder impuls van twee amendementen aan het MLC-verdrag, die werden goedgekeurd op de 103e sessie van de Internationale Arbeidsconferentie te Genève op 11 juni 2014.

De belangrijkste aanpassingen kunnen als volgt worden samengevat:

- De reder wordt verplicht een financiële zekerheid voor zeevarenden ter dekking van een arbeidsongeval, beroepsziekten of beroepsrisico’s te voorzien. De Belgische wetgever heeft gekozen om de zeevarenden dezelfde bescherming te bieden als deze die geldt onder het Belgische sociale zekerheidsstelsel, in de mate dat zij hun woon- of verblijfplaats hebben in een Europese lidstaat of een verdragsstaat van het MLC-verdrag. Dit strookt met de gangbare praktijk binnen de Belgische scheepvaart. Zeevarenden met een woon- of verblijfplaats in een andere staat zijn van het toepassingsgebied van de wet uitgesloten voor zover de sociale risico’s in hun land van herkomst zijn afgedekt conform de toepasselijke internationale standaarden.

- De reder wordt verplicht een financiële zekerheid ter dekking van eventuele repatriëringskosten van zeevarenden te voorzien. Deze financiële zekerheid wordt gesteld bij wijze van verzekering. Indien de verzekeraar of reder niet overgaat tot de repatriëring van de zeevarende, dan zal de Belgische staat hiertoe overgaan. De Belgische staat zal vervolgens haar kosten kunnen verhalen op de reder.

De aanpassingen aan de Belgische wetgeving zijn retroactief in werking getreden op 18 januari 2017.

Published in: Legal insights